Je kent het scenario: je rijdt richting de kade in Split of Drvenik, koopt zoals je al jaren gewend bent één ticket voor de auto, en denkt dat je klaar bent. Tot de medewerker aan de balie naar de achterbank wijst en vraagt waar de tickets voor je passagiers zijn. Op dat moment sta je met een rij auto’s achter je, geen tijd meer om terug te lopen naar de kassa, en een veerboot die zo vertrekt. Dit overkomt jaarlijks duizenden reizigers op weg naar Hvar, en het is geen incident. Het is hoe het systeem werkt.
Samenvatting
- Een autoticket naar Hvar dekken alleen het voertuig en de bestuurder — passagiers kosten extra
- Gezinnen betalen al snel €70+ voor één overtocht omdat personen apart worden gefactureerd
- Dit systeem werkt al jaren onveranderd en Jadrolinija ziet geen reden om het anders in te richten
Waarom een autoticket nooit je hele gezelschap dekt
Bij de Kroatische veerdiensten, en Jadrolinija is met afstand de grootste speler op deze route, betaal je structureel voor twee aparte zaken: het voertuig en elke inzittende. Dat is geen kleine lettertjes-truc, het staat gewoon zo in de prijslijst. Voor de populaire verbinding Split-Stari Grad op Hvar geldt dit al jaren onveranderd. Dit zijn de officiële Jadrolinija 2026 prijzen voor autoveerdienst lijn 635 tussen Split en Stari Grad, en je betaalt voor passagiers en voertuig apart.
Concreet betekent dit dat een gezin van vier, ouders plus twee kinderen, in hoogseizoen aanzienlijk meer betaalt dan alleen de autoprijs. In het hoogseizoen kost een volwassen ticket €8,40 en een standaard auto (tot 5,0 m lengte en/of tot 2,0 m hoogte) €47,60, terwijl in het laagseizoen een volwassen ticket €5,90 kost en een standaard auto €35,60. Reken je met drie passagiers erbij, dan loopt het totaal al gauw op tot ruim boven de zeventig euro voor één enkele overtocht. Andere bronnen bevestigen dit beeld: de autoveerboot naar Stari Grad kost ongeveer €70 voor een standaardauto plus bestuurder, met passagierstickets apart. Die “plus bestuurder” is precies waar het vaak misgaat: mensen lezen dat als “inclusief iedereen die instapt”, terwijl het letterlijk alleen de bestuurder betreft.
Een systeem dat niet verandert, ook niet in 2026
Wat deze situatie extra vervelend maakt, is dat het al jarenlang zo werkt en Jadrolinija er geen enkele intentie toont om dit anders in te richten. De redenering achter het systeem is eigenlijk vrij logisch, zodra je hem doorziet. Een schip heeft een beperkte capaciteit voor voetgangers én een beperkte laadruimte voor voertuigen. Door beide apart te beprijzen, kan de rederij precies bijhouden hoeveel dekruimte en hoeveel zitplaatsen er nog vrij zijn, onafhankelijk van elkaar.
Toch blijft het frustrerend wanneer je, zoals veel vaste Hvar-gangers, gewend bent geraakt aan een bepaalde routine en er plots een medewerker naast je auto staat die anders beslist. Sommige gezinnen kopen al jaren op automatische piloot hetzelfde type ticket, zonder te beseffen dat de kinderen inmiddels ouder zijn geworden en niet langer als “gratis peuter” meetellen. Want ook daar zit nuance in: infants en peuters tot 2 jaar reizen doorgaans gratis mee, terwijl kinderen onder de 12 jaar meestal recht hebben op gereduceerde tarieven. Een kind dat vorig jaar nog gratis meereisde, kan dit jaar dus ineens een volwaardig ticket nodig hebben.
Wat als je toch aan de kade staat zonder tickets?
Sta je eenmaal in de rij en blijkt je ticket niet compleet, dan is de kans klein dat je nog snel kunt bijboeken voordat het schip vertrekt, zeker in het hoogseizoen wanneer overtochten regelmatig volgeboekt zijn. Reizigers die deze route vaker maken, raden daarom aan om ruim vooraf te boeken. Boek minstens een week van tevoren in de zomer, en controleer vertrektijden altijd vooraf, aangezien schema’s kunnen wijzigen. Dat geldt dubbel voor de autoveerdienst: de autoveerboot duurt 1 uur en 50 minuten, en het is verstandig ruim van tevoren te boeken, want autoplaatsen raken uitverkocht.
Wie geen zin meer heeft in gedoe met kaartjes bij de kade, kan overwegen om online te boeken via een platform dat de hele reservering digitaal afhandelt. Dat scheelt niet alleen wachttijd, het dwingt je ook om vooraf na te denken over hoeveel personen er daadwerkelijk meereizen. Sommige boekingsplatforms tonen het passagiersaantal namelijk als verplicht veld, waardoor de fout uit het begin van dit verhaal simpelweg niet meer kan gebeuren.
Reis je toch liever zonder auto, dan zijn er alternatieven die het probleem in één klap oplossen. Sommige reizigers kiezen voor een combinatie van korte veerverbindingen via het Peljesac-schiereiland, waarbij de overtocht van Split naar Drvenik gevolgd door de veerboot van Drvenik naar Sućuraj samen ongeveer veertien euro kost. Anderen laten de auto helemaal thuis en kiezen voor een taxi die de hele route inclusief veerovertocht verzorgt, wat vooral voordelig wordt wanneer drie tot vier mensen samen reizen en de kosten van de taxi delen.
Uiteindelijk komt het neer op iets wat voor Nederlandse reizigers eigenlijk heel herkenbaar zou moeten zijn: dubbel checken voordat je vertrekt. We zijn hier gewend om treinabonnementen, ov-chipkaarten en parkeerapps precies te controleren op wie er meereist en wat er gedekt is. Diezelfde discipline geldt blijkbaar ook voor een simpele veerboot naar een Kroatisch eiland. De volgende keer dat je richting Hvar rijdt, is de vraag niet of je een ticket hebt, maar of dat ticket daadwerkelijk iedereen in je auto meeneemt. En misschien is dat wel de beste reden om dit jaar eens niet op automatische piloot te boeken.
Sources : putovnica.net | putovnica.net