Je staat langs de A7, ergens tussen Lyon en de Middellandse Zee, en de rekening op je telefoon zegt 40 euro voor een volle accu. Naast je, aan exact dezelfde paal, tikt iemand zijn app dicht voor amper de helft van dat bedrag. Zelfde zon, zelfde asfalt, zelfde stopcontact. Toch betaalt de één dubbel zoveel als de ander, en dat is geen toeval maar het resultaat van een systeem dat de meeste automobilisten nooit hebben doorgrond.
Het verschil zit hem bijna altijd in hetzelfde detail: heb je een abonnement, of laad je ad-hoc met een bankpas of QR-code? Bij Ionity, een van de grootste snelladernetwerken langs Franse snelwegen, betaal je zonder abonnement een tarief van 0,59 euro per kWh op de bornes met hoog vermogen, tot 350 kW. Met een maandabonnement van ongeveer 12 euro zakt dat bedrag fors, en volgens Franse bronnen wordt het kWh-tarief bij Ionity dan ongeveer 0,39 euro, tegenover 0,59 tot 0,69 euro zonder abonnement. Bij een batterij van 60 tot 75 kWh loopt dat verschil al snel op tot twintig euro of meer per laadbeurt, precies het soort bedrag dat het verschil verklaart tussen jouw rekening en die van je buurman aan de paal.
Samenvatting
- Dezelfde kilowattuur kan 0,42 tot 0,79 euro kosten afhankelijk van je laadpas
- Een abonnement of de juiste app kan je 20+ euro per laadbeurt besparen
- Snelladen op de snelweg kost gemiddeld 0,70 euro/kWh — bijna even duur als benzine
Waarom dezelfde stroom zo verschillend geprijsd wordt
Contactloos betalen met je bankpas voelt gemakkelijk, maar is bijna overal de duurste route. Wie zonder pas of app gewoon zijn kaart tegen de paal houdt, betaalt het hoogste tarief dat een netwerk hanteert. Nieuwe snelladers in de EU hebben vrijwel altijd een pinterminal, maar dat is wel overal de duurste optie: bij Ionity betaal je contactloos 0,76 euro per kWh. Dat is het tarief voor de spontane vakantieganger die niet vooraf een app heeft gedownload. De persoon naast je, die wel een abonnement of een goedkope laadpas gebruikt, profiteert van een heel andere prijslijst voor exact dezelfde kilowattuur.
Ook het netwerk zelf maakt uit. TotalEnergies, veelvuldig aanwezig op Franse snelwegen, rekent tarieven van ongeveer 0,52 tot 0,62 euro per kWh afhankelijk van de puissance van de paal. Tesla Superchargers, inmiddels opengesteld voor andere merken, zijn voor niet-Tesla-rijders vaak wat voordeliger: een niet-Tesla-bestuurder betaalt doorgaans tussen 0,45 en 0,67 euro per kWh. En dan zijn er nieuwere spelers als Electra, die zich juist profileren met scherpere tarieven. Volgens een recente vergelijking kan het verschil tussen de goedkoopste en de duurste optie op de snelweg meer dan een factor twee bedragen: 0,42 euro per kWh met een goedkope laadpas tegenover 0,79 euro met Ionity zonder abonnement.
Die kloof is niet zomaar een curiositeit voor techneuten. Reken het door en het tikt aan. Een rit van vijfhonderd kilometer met een gemiddelde auto vergt ongeveer 85 kWh aan stroom. Ad-hoc op een snelle 350 kW-paal kost dat volgens Nederlandse berekeningen ongeveer 72 euro, tegenover zo’n 30 euro met een goedkoop abonnement: een verschil van 42 euro op één enkele rit. Dat is precies het bedrag waarmee je aan het einde van de vakantie een extra strandhuisje had kunnen huren.
De boodschap achter de vergelijking: transparantie komt eraan, maar traag
Er is goed nieuws voor wie moe wordt van dit soort rekenpuzzels. Sinds dit jaar geldt in de Europese Unie de AFIR-verordening, die snelladers verplicht hun prijzen vooraf en duidelijk te tonen. Volgens Franse bronnen wordt door deze regelgeving de vergelijking tussen tarieven van verschillende operators eindelijk mogelijk. Toch verandert dat weinig aan het onderliggende probleem: de prijs blijft afhankelijk van welke pas je in je hand houdt op het moment dat je de kabel pakt, niet van de fysieke locatie van de paal.
Wie thuis oplaadt tijdens daluren, ontsnapt sowieso aan de hele discussie. Thuis opladen tijdens daluren kan drie tot vier keer goedkoper zijn dan op een openbare paal, met een volle laadbeurt voor ongeveer 8 euro. Maar op vakantie in Frankrijk, ver van je eigen stopcontact, ben je overgeleverd aan het netwerk dat toevallig langs je route ligt. En daar wringt de schoen: snelladen op de snelweg kost gemiddeld ongeveer 0,70 euro per kWh, oftewel meer dan 6 euro per 100 kilometer, een bedrag dat voor sommige automobilisten nauwelijks nog verschilt van een benzineauto.
Zo voorkom je dat jij de dure helft van het duo bent
De oplossing is minder ingewikkeld dan de rekensommen doen vermoeden. Wie vaker de Franse snelweg op gaat, kan overwegen om voor de duur van de reis tijdelijk een abonnement te activeren en dat achteraf weer op te zeggen. Volgens vergelijkingen van laadpassen loont dat al snel: bij een tarief van 0,43 euro per kWh voor 11,99 euro per maand is een abonnement al vanaf ongeveer 130 kWh per vakantie terugverdiend. Voor wie liever geen abonnement wil, blijft een gratis internationale laadpas met transparante prijsweergave de beste vangnet, al blijft daarbij gelden dat je met een doorsnee pas vaak 0,20 tot 0,35 euro per kWh meer betaalt dan nodig aan buitenlandse snelladers.
Wat blijft hangen na zo’n rit langs de Franse snelweg, is niet zozeer ergernis over die 40 euro, maar het besef dat je zelf onderdeel bent geworden van een prijsmodel waar je nauwelijks grip op hebt. De laadpas in je broekzak bepaalt meer over je vakantiebudget dan het merk van je auto. Misschien is de echte vraag niet wie aan die paal het meeste betaalde, maar hoe lang we nog accepteren dat dezelfde stroom, op dezelfde plek, twee compleet verschillende prijskaartjes draagt.
Sources : autoblog.nl | frankrijk.nl