Je boekt een appartement in Lissabon of een huisje op Texel, en ineens staat er een nummer in de advertentie. Dat is geen toeval. Sinds 20 mei 2026 geldt in de hele EU een gemeenschappelijk kader voor het registreren van vakantieverhuur, en dat verandert wat verhuurders moeten regelen en waar huurders op kunnen letten.
Een advertentie zonder geldig nummer moet worden geschorst, in landen waar zo’n nummer verplicht is.
- Sinds 20 mei 2026 geldt in de hele EU een kader voor registratie van vakantieverhuur.
- Platforms moeten maandelijks activiteitsgegevens delen met een nationaal Single Digital Entry Point.
- Advertenties zonder geldig registratienummer moeten in landen met een verplicht nummer worden geschorst.
Wat de verordening wel en niet regelt
Het gaat om Verordening (EU) 2024/1028, die van toepassing is met ingang van 20 mei 2026. Er komt geen Europese verhuurvergunning, want de regels scheppen geen EU-brede vergunning en ook geen overal identiek stelsel. Waar verhuur is toegestaan en hoeveel nachten mogen, blijft een zaak van landen en gemeenten. En de verordening geldt alleen voor lidstaten die op hun grondgebied een nationaal, regionaal of lokaal registratiesysteem toepassen.
Voor de platforms is de verandering groter. Ze moeten maandelijks activiteitsgegevens delen met één landelijk Single Digital Entry Point (SDEP) per lidstaat. Die gegevens gaan over het aantal verhuurde nachten per adres en het aantal gasten.
Het registratienummer zelf is een unieke code per verhuurde eenheid. Het hoort in een openbaar en gemakkelijk toegankelijk register, en mag geen persoonsgegevens bevatten. Dat de data aan het nummer worden gekoppeld, is de kern van het systeem: een gemeente ziet dan wie hoe vaak verhuurt.
Hotels en campings blijven erbuiten.
Nederland: een voorsprong met een extra schakel
Nederlandse verhuurders kennen dit principe al. Sinds 1 januari 2021 werken gemeenten met de Wet toeristische verhuur van woonruimte, die hun de bevoegdheid geeft om een registratieplicht, meldplicht, nachtencriterium of vergunningplicht in te stellen. Het registratienummer vraag je gratis aan via het landelijke systeem. Volgens Volkshuisvesting Nederland is het al zo dat platforms verhuurders een nummer bij de advertentie moeten laten plaatsen, dus daar verandert niets. Nieuw is dat het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening het SDEP moet inrichten.
Gemeenten krijgen daardoor betere gereedschappen. Ze ontvangen via het SDEP datasets met verhuuractiviteiten en registratienummers, zodat ze een nachtencriterium kunnen handhaven. Wie weleens heeft gehoord dat Amsterdam streng is, kan dat nu beter begrijpen: volgens een gids van augustus 2026 geldt er een maximum van 30 nachten per jaar en sinds 1 april 2026 maximaal 15 nachten in elf buurten in Centrum en De Pijp.
Een kanttekening over het tempo. Een overzichtssite meldde in de zomer dat Duitsland en Nederland nog moesten aansluiten, en dat is voor mij niet met zekerheid te controleren. Verhuurders doen er verstandig aan niet op een overgangsperiode te rekenen. Gemeenten hanteren hun eigen data bovendien al langer: in De Ronde Venen is verhuren van een woning of B&B sinds 1 januari 2026 alleen mogelijk met een registratienummer.
Registratie is dus geen toestemming.
Wat verhuurders nu moeten doen
Vraag het nummer aan voordat je de eerste nacht verhuurt, en zet het in elke advertentie, ook op je eigen site. Verhuur je je hele huis, dan meld je in Haarlem elke overnachting vooraf bij het landelijke registratiesysteem. Controleer bij je eigen gemeente of er een vergunning of nachtenmaximum geldt, want Rotterdam vereist bijvoorbeeld een vergunning voordat je via Airbnb of Booking.com mag verhuren. En vergeet de toeristenbelasting niet, die gemeenten verplicht stellen.
De handhaving is nog niet overal gelijk. Airbnb waarschuwde op 6 mei dat meerdere lidstaten technisch niet klaar zijn en dat de verordening daardoor uiteenvalt in 27 verschillende systemen. De sancties moeten door de lidstaten zelf zijn vastgesteld, uiterlijk op 20 mei 2026. Een nummer dat klopt met het register, en niet zomaar een nummer, is wat telt. Platforms kunnen advertenties verwijderen die niet kloppen, en gemeenten zien dankzij de datastroom veel sneller wie boven het toegestane aantal nachten uitkomt.
Wat huurders ervan merken
Voor gasten zit de winst in controleerbaarheid. Zie je bij een advertentie in een land of stad met een registratieplicht geen nummer, dan is dat een reden om door te vragen of een andere aanbieder te kiezen. Het nummer staat in een openbaar register, en dat betekent dat je de aanbieder kunt natrekken in plaats van op een mooie foto te vertrouwen.
Een garantie op kwaliteit is het niet, want een nummer zegt niets over de schoonmaak of de brandveiligheid. Maar het filtert wel de aanbieders weg die zich aan de regels proberen te onttrekken. Dat doet minder dan hotelkeurmerken, maar meer dan niets.
De Europese Commissie evalueert het stelsel uiterlijk op 20 mei 2031. De vraag is of Brussel tegen die tijd een eenvormiger systeem heeft, of dat we nog steeds 27 loketten hebben.
Sources : derondevenen.nl | lawandmore.nl