Hondentuigje niet genoeg: dit riskeer je met je hond in Frankrijk en Duitsland

Je hond zit keurig vastgesnoerd in een tuigje op de achterbank. Riem om, klaar voor de reis. Maar zodra je de grens over rijdt naar Frankrijk of Duitsland, verandert-voor-huurders-en-verhuurders/”>verandert die ogenschijnlijk zorgvuldige voorbereiding in een potentiële boete. Want een gewoon tuigje is in onze buurlanden lang niet altijd voldoende, en de wetten zijn er een stuk strenger dan veel Nederlanders beseffen.

Samenvatting

  • In Nederland geen expliciete wet, maar in Frankrijk en Duitsland zijn de regels veel strenger
  • Franse boetes lopen op tot €750, Duitse autoriteiten kunnen je hond zelfs in beslag nemen
  • Een gewoon hondentuigje slaagt niet voor veiligheid: ANWB-tests tonen dat benches veel beter beschermen

Nederland: geen expliciete wet, maar niet straffeloos

In Nederland is er geen expliciete wet die bepaalt dat een hond in de auto vastgezet moet worden met een gordel of in een bench. Toch mag je volgens de Wegenverkeerswet geen gevaar op de weg of hinder veroorzaken. Concreet betekent dit: hoewel er geen expliciete verplichting is om je hond vast te zetten, ben je wél verplicht hem op een veilige manier te vervoeren, bijvoorbeeld met een gordel, bench of hondenrek.

In Nederland is er geen vaste boete voor een loszittende hond, maar als dit de veiligheid in gevaar brengt, kun je een boete krijgen op basis van de Wegenverkeerswet. Deze boetes kunnen oplopen tot ruim €140, afhankelijk van de situatie. Klinkt nog relatief mild. Aan de andere kant van de grens liggen de kaarten anders.

In Frankrijk: je hond telt als passagier

Frankrijk is het buurland dat de meeste Nederlanders passeren op weg naar vakantie. Daar gelden twee aparte wettelijke kaders. Het wetboek van de weg verbiedt elk dier dat vrij in het voertuig rondloopt: het moet vastgebonden of afgesloten zijn. De Code Rural legt bovendien de nadruk op ruimte, ventilatie en comfort, op straffe van boetes tot 750 euro.

Wat veel mensen niet weten: een agent in Frankrijk heeft de vrijheid om jouw hond als passagier te beschouwen. Als een agent oordeelt dat de aanwezigheid van jouw hond je rijgedrag belemmert, riskeer je een overtreding van de tweede klasse van 35 euro. Als hij je hond als een niet-aangebonden passagier beschouwt, kan hij een boete van de vierde klasse opleggen: 135 euro, op te lopen tot 375 euro.

Daar houdt het niet op. Als een ongeval plaatsvindt met een niet-aangebonden dier, kan de autoverzekering de schadedekking weigeren. Dat is een gevolg dat veel zwaarder weegt dan de boete zelf. En de Franse wet gaat nog verder: de Code Rural kent amendes tot 750 euro bij onvoldoende ruimte, ventilatie of comfort voor het dier. Een hond uren opgepropt in een te kleine transportbox kan de bestuurder dus ook op kosten jagen.

In Duitsland: je hond is lading

In Duitsland nemen ze veiligheid in de auto heel serieus, ook als je hond of kat meerijdt. Daar worden dieren namelijk gezien als “lading”. Dat klinkt misschien vreemd, maar het betekent simpelweg dat je ze net als bagage goed en veilig moet vastzetten.

Als je op vakantie gaat naar of reist door Duitsland, is het verplicht je hond veilig in de auto vast te zetten, bijvoorbeeld door middel van een autogordel voor de hond, een reiskennel of achter een hondenrek. Een loslopende hond in de auto in Duitsland is verboden én levensgevaarlijk bij een noodstop. Wie zich niet aan deze regels houdt in Duitsland kan rekenen op een boete vanaf zo’n €35. Veroorzaak je een gevaarlijke situatie op de weg? Dan kan dat bedrag hoger uitvallen en wordt de verkeersovertreding geregistreerd, wat negatieve gevolgen kan hebben voor je rijbewijs.

In de meest extreme gevallen gaat de Duitse politie nog verder: wanneer de hond los of op de voorstoel wordt vervoerd, riskeer je een fikse boete. In sommige gevallen gaat de politie zelfs nog een stap verder en kan je hond in beslag worden genomen en terug worden vervoerd naar Nederland. De kosten die hierbij komen kijken, zijn voor jouw rekening.

Een tuigje is niet per definitie veilig genoeg

Hier zit de echte adder onder het gras. Veel hondenbezitters denken dat een hondentuigje met gordelverbinding voldoende is. Dat is een misvatting, ook los van de wettelijke vereisten. De grote verliezers in ANWB-tests zijn de veiligheidstuigjes. Alle zes geteste gordels voor honden vielen door de mand. Bij twee modellen waren de verbindingsstukken tussen veiligheidsgordel en hondentuigje veel te lang.

Uit een crashtest van ADAC, de “Duitse ANWB”, blijkt dat een 22 kilo zware hond die van de hoedenplank wordt gelanceerd bij een botsing met 50 kilometer per uur, een impact krijgt van 25 keer zijn eigen gewicht. Een klap tegen de stoelleuning met een impact van 550 kilo overleeft de hond niet. Het gaat dus niet alleen om een juridische kwestie, maar simpelweg om wat er bij een noodstop daadwerkelijk met je hond gebeurt.

Geen twijfel mogelijk: ANWB-tests tonen aan dat je je hond het veiligst vervoert in een metalen bench. Dit is helaas ook de duurste optie: het kost al snel een paar honderd euro. Voor wie toch liever een tuigje gebruikt: alleen harnassen met homologatie ECE R17 zijn toegelaten voor de verkeersveiligheid. Controleer de aanwezigheid van deze certificering op de verpakking.

De variatie in Europese regelgeving is daarbij soms verrassend groot. In Spanje mag een hond nooit op de voorstoel, ook niet vastgebonden. Een hond mag ook niet los op de achterbank: je hond moet dan een gordel om of in een bench. In Zweden moeten honden een hondenautogordel dragen. Ze moeten op de achterbank of in de kofferbak (in een bench) zitten. Elk land, eigen regels, en onwetendheid is geen excuus bij een controle langs de snelweg.

Wat je hieruit meeneemt op reis: een tuigje dat je thuis op de markt kocht is misschien gezellig voor je hond, maar biedt in het buitenland geen garanties, noch juridisch noch fysiek. Een gecertificeerde metalen autobench, goed verankerd in de kofferbak, beschermt tegelijk tegen een boete in Duitsland, een weigering van de verzekering in Frankrijk én de echte klap bij een noodstop. De vraag is dus niet óf je je hond vastzet, maar hóé goed je dat doet.