Drie euro. Zo weinig kost de toegang tot het Monumento Natural de Los Ajaches, het beschermde gebied waar de beroemde Papagayo-stranden liggen. Toch stond ik met mijn portemonnee vol briefjes voor een dichte slagboom, terwijl de man in het wachthuisje alleen maar zijn hand ophield voor een bankpasje dat ik niet bij me had. Contant geld? Daar doet Yaiza al jaren niet meer aan.
Wat ik niet wist, en wat blijkbaar meer bezoekers ontgaat: sinds de coronapandemie accepteert de gemeente Yaiza op deze plek geen euro’s meer in briefjes of munten. Bezoekers die niet op Lanzarote wonen en de Papagayo-stranden en het Natuurmonument Los Ajaches willen bezoeken, kunnen de toegang alleen elektronisch betalen, met een fysieke betaal- of creditcard of via een betaling met de kaart vanaf de telefoon of een ander apparaat. Geen wisselgeld, geen briefjes van vijf, gewoon een kaartlezer aan een slagboom in een verder volstrekt landelijk gebied. Grappig genoeg is dat precies het soort digitale sprong die je in Nederland allang gewend bent, maar die hier, tussen de vulkanische rotsen van het zuiden van Lanzarote, toch even vreemd aandoet.
Samenvatting
- Een Nederlandse toerist staat voor gesloten slagboom met volle portemonnee maar zonder betaalpas
- De gemeente Lanzarote weigert sinds corona alles behalve digitale betaling voor toegang tot beroemde stranden
- Deze oude regel wordt nog steeds genegeerd door veel bezoekers — met frustrerende gevolgen
Waarom er geen cent meer in de kassa gaat
De regel is niet nieuw, maar wordt blijkbaar nog altijd onvoldoende gecommuniceerd naar toeristen. Het gemeentebestuur van Yaiza voelde zich zelfs genoodzaakt de informatie meermaals te herhalen. Het Ayuntamiento de Yaiza herinnert bezoekers die niet op Lanzarote wonen eraan dat de betaling van de drie euro toegang tot Los Ajaches alleen elektronisch kan, met een fysieke kaart of via mobiele betaling, en herhaalt deze informatie vanwege vragen van bezoekers. Dit is geen incident bij één slagboom, het is beleid, zwart op wit vastgelegd door de gemeente zelf.
De maatregel is opvallend duurzaam voor iets dat ooit als noodoplossing begon. Sinds de coronapandemie wordt er met kaart betaald, drie euro per voertuig. Wat begon als hygiënemaatregel tijdens de pandemie, is inmiddels de nieuwe norm geworden. Cash geld ophalen, tellen en wegzetten in een afgelegen wachthuisje brengt nu eenmaal risico’s met zich mee, en blijkbaar heeft niemand bij de gemeente reden gezien om terug te keren naar de oude situatie.
Al 25 jaar dezelfde prijs, alleen de betaalmethode veranderde
Wat mij persoonlijk trof, is hoe weinig die drie euro eigenlijk voorstelt in verhouding tot de ophef die het kan veroorzaken als je zonder de juiste betaalmethode voor de slagboom staat. De maatregel bestaat al sinds 1999 op Lanzarote en de prijs is nooit veranderd, vroeger kostte het 500 peseta’s, wat gelijk staat aan drie euro. Een kwarteeuw ecotaks zonder prijsstijging, dat is best uniek te noemen voor een toeristische hotspot die alleen maar populairder is geworden.
De opbrengst is overigens niet te versmaden. Al 25 jaar is er een vergoeding vereist om het park te betreden, en lokale bewoners kunnen er gratis in. Precies dat laatste punt zorgde bij mij voor een lichte irritatie aan de slagboom: iedereen met een Lanzarote-adres reed vrolijk langs me heen, terwijl ik daar stond te zoeken naar een oplossing. Woon je op het eiland, dan is de hele discussie over cash of kaart sowieso irrelevant.
Hoe je de slagboom omzeilt (legaal, gelukkig)
Het meest verrassende dat ik ontdekte na mijn mislukte poging: je hoeft helemaal niet met de auto te komen om toch op het strand te liggen. Bezoekers die niet op het eiland wonen betalen een kleine vergoeding om de stranden per auto te bereiken, maar wie te voet komt, betaalt geen entreegeld. Vanaf het Sandos Papagayo-resort in Las Coloradas loop je binnen relatief korte tijd naar de eerste baaien, zonder ooit langs die beruchte kaartlezer te hoeven.
Wie toch liever rijdt, kan natuurlijk gewoon een kaart meenemen, iets wat achteraf bezien nogal voor de hand ligt, maar op het moment zelf, met zon, zeezicht en een auto vol strandspullen, blijkbaar makkelijk vergeten wordt. Er bestaan ook alternatieven voor wie geen zin heeft in de hobbelige onverharde weg naar het gebied: bootjes vanaf Marina Rubicón brengen bezoekers rechtstreeks naar de kust, en fietsen over het zandpad behoort eveneens tot de mogelijkheden. Voor wie toch de auto verkiest, geldt hetzelfde advies dat overal in reisgidsen terugkomt: neem gewoon een betaalkaart mee, ook al reken je verder alleen met contant geld op je vakantie.
Een klein voorval met een grotere les
Achteraf bezien zegt dit soort kleine incidenten iets groters over hoe toerisme op eilanden als Lanzarote werkt. De ecotaks bij Papagayo is een van de oudste voorbeelden van Spanje waarbij bezoekers direct meebetalen aan het onderhoud van een kwetsbaar natuurgebied, en de overstap naar volledig digitale betaling past in een bredere trend waarbij attracties, parken en zelfs afgelegen wegen overstappen op pinbetaling om fraude en gedoe met wisselgeld te voorkomen. Voor Nederlandse toeristen, gewend aan een land waar je met een tikje van je telefoon overal kunt afrekenen, voelt dit eigenlijk niet eens zo vreemd aan. Het is vooral een kwestie van je erop voorbereiden.
De volgende keer dat ik richting een natuurpark rijd, ergens op een eiland waar de wegen onverhard zijn en de wifi onbetrouwbaar, controleer ik eerst mijn portemonnee in plaats van mijn tankniveau. Misschien is dat wel de nieuwe reisvoorbereiding: kaarten en reserveringen checken. Ook simpelweg nagaan of die ene betaalpas wel binnen handbereik ligt. Wie weet welke andere slagbomen in Europa je de komende jaren nog gaan verrassen met dezelfde boodschap: alleen pinnen, contant geld heeft hier afgedaan.
Sources : airial.travel | yaiza.es